Виж колко е хубаво навън,
какво слънце е изгряло
и всичко е позеленяло,
а как само ухае.
Ще изляза да събера лъчи
и да прогоня мисълта за теб,
и тъгата смутила съществото ми.
Няма да се дам, защото
виж колко хубаво е навън.
А там- някъде в необятните простори,
там е скрито моето щастие.
Довиждане, а може би и сбогом,
чака ме път.
Няма коментари:
Публикуване на коментар